ถ้านอนไม่หลับ การนอนภาวนาจะช่วยได้ไหม
วันนี้ ขอคุย แบบไม่ค่อยมีสาระมากมาย ใครมีประสบการณ์ ก็มาโพสด้วยครับ
การภาวนา เพื่อให้ได้บรรลุธรรม ท่านอุปมาเหมือน การพายเรือข้ามแม่น้ำแห่งวัฏสงสาร ไปยังอีกฝั่งหนึ่ง(ฝั่งนิพพาน) เรือเปรียบฉะเหมือนจิต น้ำที่เชี่ยวกราดเหมือน กิเลส เมื่อถึงฝั่งก็ทิ้งเรือ(จิต) ดังนั้นจึงต้องมีการฝึกฝน เพื่อจะได้เอาจริง การฝึกฝนจึงมีได้ทุกที่ทุกเวลาที่เราว่าง
การภาวนาตามตำรา ในพระสูตรกล่าวว่า นั่งตัวตรง ดำรงสติไว้เบื้องหน้า มีสติ หายใจออก มีสติหายใจเข้า หายใจออกยาวก็รู้ว่ายาว หายใจออกสั้นก็รู้ว่าสั้น หายใจเข้ายาวก็รู้ว่า หายใจเข้ายาว หายใจเข้าสั้น ก็รู้ว่าหายใจเข้าสั้น......
จะเห็นว่า พระพุทธองค์ไม่ได้อธิบายต่อว่า ทำไมต้องมีสติก่อนหายใจ ถ้าให้ผมเข้าใจ ต้องมีสติหลังหายใจ เพราะสติคือการระลึกได้ว่านี้คือ ลมหายใจเข้า หรือออก
และพระพุทธองค์ก็ไม่ได้อธิบายว่าทำไมต้องรู้ลมสั้น รู้ลมยาว ให้เราตีความเอาว่า นั้นคือสัมปชัญญะ
การภาวนา นานแค่ไหนก็ไม่บอก ให้เราพิจารณาเอาว่า จนกว่า จิตตั้งมั่น จนกว่า ญาณจะเกิด เพื่อเข้าสู่การน้อมจิต การน้อมจิตทำอย่างไรก็ไม่บอก เพียงแต่พิจารณาขันธ์ห้าในหมวดธรรมานุปัสสนา เพื่อให้ญาณได้รู้ว่า ขันธ์ห้าเป็นไตรลักษณ์
การฝึกฝนกระทำดังกล่าว ก็เหมือนเราเล่นเกม เอาให้ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งชำนาญก็ทำได้นานอย่างมีคุณภาพ เช่นใจลอยน้อยลงเรื่อยๆ เป็นต้น
อย่างก่อนนอน ก็นั่งภาวนาสักหน่อย พอล้มตัวลงนอน เราก็นอนภาวนา ตามแบบที่นั่งภาวนานั้นแหละ ตอนแรกผมคิดว่า ถ้าเรานอนภาวนา การสร้างสัมปชัญญะมันจะทำให้เราไม่หลับ ไม่จริงนะครับ ยิ่งทำให้หลับดีมากๆ เลย ตอนหลับก็ต้องฝัน รู้สึกสนุกครับ เป็นผู้ชนะในฝันตลอด
สมัยก่อน ที่ผมไม่ได้ศึกษาธรรมะ ตอนผมนอนหลับ พอนอน ผมชอบจินตนาการ เช่น ว่า ถ้าเราถูกหวย เราจะมีรถ เราจะมีเงินแจกญาติๆแจกเพื่อน เราจะไปทำอันนั้นอันนี้ บางทีก็คิดว่า ถ้าเราเป็นผู้วิเศษ เราจะสร้างสิ่งนี้ ทำสิ่งนั้น สารพัด พอมาคิดถึงตอนนี้ ไม่ถูกต้องเลย จิตของเราควรสงบ เหมือนเรา กดสะลิป ให้มันได้พักผ่อน เพื่อเราจะได้ใช้งานมันวันต่อมา
ดังที่พระอรหันต์นาคเกษม ท่านกล่าวว่า เราไม่ได้ยินดีกับขันธ์ห้านี้(รวมจิต) แต่เราก็ต้องดูแลรักษามันเพื่อใช้ปฏิบัติธรรมเพื่อการหลุดพ้น ดังนั้นคนที่บรรลุธรรมแล้วจึงไม่กลัวที่จะตาย
ถ้าท่านนอนไม่หลับ ท่านลองทำอย่างที่ผมเสนอ ภาวนา เหมือนเรานั่งภาวนานี้แหละมีสติ และมีสัมปชัญญะ รู้สึกตัวว่าเรานอนหายใจอยู่ ทำไปเรื่อยๆ ไม่ได้ทรมานอะไร ยิ่งมีความสุขด้วยซ้ำ
เกมนี้ต้องฝึกเพราะเป็นเกมที่เอา วัฏสงสาร เป็น เดิมพัน ยิ่งกว่าเอาชีวิตเป็นเดิมพัน การฝึกไปเรื่อย เผลอๆ อาจสำเร็จวัตถุประสงค์ได้ ใครจะไปรู้
สมัยก่อน เพียงฟังพระพุทธองค์เทศนา ก็บรรลุได้ สมัยนี้มันต่างออกไป ต้องใช้ความพยายาม หลายร้อยเท่ากว่าคนสมัยพุทธกาล
ถ้าท่านอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณครับ สมัยใหม่ คนดู tiktok ที่มีเนื้อหาสั้นๆจนไม่สามารถรับเรื่องยาวๆได้ เขาว่าอย่างนั้น ไม่รู้จริงหรือเปล่า
ถ้านอนไม่หลับ การนอนภาวนาจะช่วยได้ไหม
วันนี้ ขอคุย แบบไม่ค่อยมีสาระมากมาย ใครมีประสบการณ์ ก็มาโพสด้วยครับ
การภาวนา เพื่อให้ได้บรรลุธรรม ท่านอุปมาเหมือน การพายเรือข้ามแม่น้ำแห่งวัฏสงสาร ไปยังอีกฝั่งหนึ่ง(ฝั่งนิพพาน) เรือเปรียบฉะเหมือนจิต น้ำที่เชี่ยวกราดเหมือน กิเลส เมื่อถึงฝั่งก็ทิ้งเรือ(จิต) ดังนั้นจึงต้องมีการฝึกฝน เพื่อจะได้เอาจริง การฝึกฝนจึงมีได้ทุกที่ทุกเวลาที่เราว่าง
การภาวนาตามตำรา ในพระสูตรกล่าวว่า นั่งตัวตรง ดำรงสติไว้เบื้องหน้า มีสติ หายใจออก มีสติหายใจเข้า หายใจออกยาวก็รู้ว่ายาว หายใจออกสั้นก็รู้ว่าสั้น หายใจเข้ายาวก็รู้ว่า หายใจเข้ายาว หายใจเข้าสั้น ก็รู้ว่าหายใจเข้าสั้น......
จะเห็นว่า พระพุทธองค์ไม่ได้อธิบายต่อว่า ทำไมต้องมีสติก่อนหายใจ ถ้าให้ผมเข้าใจ ต้องมีสติหลังหายใจ เพราะสติคือการระลึกได้ว่านี้คือ ลมหายใจเข้า หรือออก
และพระพุทธองค์ก็ไม่ได้อธิบายว่าทำไมต้องรู้ลมสั้น รู้ลมยาว ให้เราตีความเอาว่า นั้นคือสัมปชัญญะ
การภาวนา นานแค่ไหนก็ไม่บอก ให้เราพิจารณาเอาว่า จนกว่า จิตตั้งมั่น จนกว่า ญาณจะเกิด เพื่อเข้าสู่การน้อมจิต การน้อมจิตทำอย่างไรก็ไม่บอก เพียงแต่พิจารณาขันธ์ห้าในหมวดธรรมานุปัสสนา เพื่อให้ญาณได้รู้ว่า ขันธ์ห้าเป็นไตรลักษณ์
การฝึกฝนกระทำดังกล่าว ก็เหมือนเราเล่นเกม เอาให้ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งชำนาญก็ทำได้นานอย่างมีคุณภาพ เช่นใจลอยน้อยลงเรื่อยๆ เป็นต้น
อย่างก่อนนอน ก็นั่งภาวนาสักหน่อย พอล้มตัวลงนอน เราก็นอนภาวนา ตามแบบที่นั่งภาวนานั้นแหละ ตอนแรกผมคิดว่า ถ้าเรานอนภาวนา การสร้างสัมปชัญญะมันจะทำให้เราไม่หลับ ไม่จริงนะครับ ยิ่งทำให้หลับดีมากๆ เลย ตอนหลับก็ต้องฝัน รู้สึกสนุกครับ เป็นผู้ชนะในฝันตลอด
สมัยก่อน ที่ผมไม่ได้ศึกษาธรรมะ ตอนผมนอนหลับ พอนอน ผมชอบจินตนาการ เช่น ว่า ถ้าเราถูกหวย เราจะมีรถ เราจะมีเงินแจกญาติๆแจกเพื่อน เราจะไปทำอันนั้นอันนี้ บางทีก็คิดว่า ถ้าเราเป็นผู้วิเศษ เราจะสร้างสิ่งนี้ ทำสิ่งนั้น สารพัด พอมาคิดถึงตอนนี้ ไม่ถูกต้องเลย จิตของเราควรสงบ เหมือนเรา กดสะลิป ให้มันได้พักผ่อน เพื่อเราจะได้ใช้งานมันวันต่อมา
ดังที่พระอรหันต์นาคเกษม ท่านกล่าวว่า เราไม่ได้ยินดีกับขันธ์ห้านี้(รวมจิต) แต่เราก็ต้องดูแลรักษามันเพื่อใช้ปฏิบัติธรรมเพื่อการหลุดพ้น ดังนั้นคนที่บรรลุธรรมแล้วจึงไม่กลัวที่จะตาย
ถ้าท่านนอนไม่หลับ ท่านลองทำอย่างที่ผมเสนอ ภาวนา เหมือนเรานั่งภาวนานี้แหละมีสติ และมีสัมปชัญญะ รู้สึกตัวว่าเรานอนหายใจอยู่ ทำไปเรื่อยๆ ไม่ได้ทรมานอะไร ยิ่งมีความสุขด้วยซ้ำ
เกมนี้ต้องฝึกเพราะเป็นเกมที่เอา วัฏสงสาร เป็น เดิมพัน ยิ่งกว่าเอาชีวิตเป็นเดิมพัน การฝึกไปเรื่อย เผลอๆ อาจสำเร็จวัตถุประสงค์ได้ ใครจะไปรู้
สมัยก่อน เพียงฟังพระพุทธองค์เทศนา ก็บรรลุได้ สมัยนี้มันต่างออกไป ต้องใช้ความพยายาม หลายร้อยเท่ากว่าคนสมัยพุทธกาล
ถ้าท่านอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณครับ สมัยใหม่ คนดู tiktok ที่มีเนื้อหาสั้นๆจนไม่สามารถรับเรื่องยาวๆได้ เขาว่าอย่างนั้น ไม่รู้จริงหรือเปล่า